سراغ مردم نرفتم و آنها با اصرار و بدون اكراه و اجبار و طمع به سراغ من آمدند و شما هم در بيعت با من هرگز مجبور نبوديد . در بخش دوم طلحه و زبير را مخاطب ساخته مىفرمايد : از دو حال خارج نيست ؛ يا شما با ميل و رغبت با من بيعت كرده‌ايد ، پس چرا بيعت را شكستيد ؟ برگرديد و توبه كنيد و يا بىميل و رغبت بيعت كرده‌ايد كه در اين صورت مرتكب تدليس شده‌ايد ، زيرا در ظاهر ابراز اطاعت نموده و در باطن قصد عصيان داشته‌ايد . در بخش سوم مىفرمايد : شما چنين مىپنداريد كه من قاتل عثمان بوده‌ام و اين را بهانه براى نقض بيعت قرار داده‌ايد . بهترين راه اين است كه آنهايى كه در اين ميدان بىطرف مانده‌اند در ميان من و شما حكومت كنند . در بخش چهارم مىفرمايد : از اين راه كه در پيش گرفته‌ايد برگرديد كه عذاب الهى را در پى دارد . * * *